EUS Ultrasonografia endoskopowa

Ultrasonografia endoskopowa to minimalnie inwazyjna metoda diagnostyczna, która jest wykorzystywana podczas badania poszczególnych odcinków przewodu pokarmowego. Może być również wykorzystywana podczas diagnostyki górnych dróg oddechowych. Jest to połączenie dwóch sposobów przeprowadzania badania: USG oraz endoskopii. Wykorzystywana aparatura ma kształt endoskopu z niewielką głowicą USG na jego zakończeniu.

Kiedy warto wykonać EUS?

Badanie EUS warto wykonać w przypadku pojawienia się problemów związanych z układem pokarmowym oraz narządami przylegającymi do jelit. Można z jego pomocą przeprowadzić m.in. badanie trzustki, żołądka czy przełyku.

Dzięki prawidłowo przeprowadzonemu badaniu EUS możliwe jest zdiagnozowanie nowotworów przewodu pokarmowego. Z wykorzystaniem ultrasonografii endoskopowej można również przeprowadzenie biopsji oraz określenie stopnia złośliwości nowotworów.

Dodatkowo dokładna obserwacja ścian żołądka oraz jelita umożliwia ocenę stopnia zaawansowania nowotworu. W ten sposób można ocenić, jak przebiega choroba oraz ustalić sposób postępowania podczas leczenia. Taka metoda umożliwia otrzymanie pełnego obrazu stanu układu pokarmowego podczas choroby nowotworowej.

Zabiegi wykonywane przy pomocy EUS

EUS umożliwia dokładną obserwację stanu układu pokarmowego podczas wykonywania niektórych zabiegów. Dzięki temu mogą one być przeprowadzone niezwykle precyzyjnie oraz z zachowaniem bezpieczeństwa pacjenta. Przy pomocy ultrasonografii endoskopowej można przeprowadzić:

  • biopsję, która umożliwia ocenę złośliwości nowotworu oraz stopień zaawansowania choroby;
  • drenaż torbieli trzustki i zbiorników znajdujących się wokół;
  • drenaż dróg żółciowych.

Jest to możliwe dzięki otrzymywaniu obrazu z aparatu USG. Ten sposób przeprowadzenia zabiegów jest mniej inwazyjny niż standardowe ich procedury.

Przeciwwskazania do ultrasonografii endoskopowej

Przeciwwskazania do EUS są podobne do tych przy klasycznej endoskopii. W tym badaniu nowym elementem, jaki jest wprowadzany jest głowica USG, co nie wpływa w znaczącym stopniu na inwazyjność badania.
Nie należy przeprowadzać EUS, jeżeli pacjent ma:

  • zaawansowaną niewydolność oddechową lub serca;
  • niewyrównane zaburzenia krzepnięcia krwi;
  • ostre zespoły wieńcowe.

Należy przy tym pamiętać, że każdorazowo decyzja na temat przeprowadzenia badania jest zależna od indywidualnej sytuacji pacjenta. Jeżeli potencjalne korzyści wynikające z przeprowadzenia EUS przewyższają ryzyko, prawdopodobnie lekarz podejmie decyzję o rozpoczęciu ultrasonografii.

Postępowanie wokół zabiegu EUS

Postępowanie wokół zabiegu EUS nie jest mocno angażujące dla pacjenta. Jeżeli osoba badana nie przyjmuje na stałe leków, tym bardziej ilość elementów przygotowawczych jest minimalna. Jednak konieczne jest wykonanie pewnych badań w celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia powikłań po przeprowadzeniu badania.

Przygotowanie do EUS

Podczas zabiegu ultrasonografii endoskopowej pacjent powinien być na czczo. Najlepiej, jeżeli ostatnim posiłkiem będzie kolacja w okolicach godziny 18 dnia poprzedzającego zabieg.

Jeżeli pacjent przyjmuje rano leki na stałe, powinien wszystkie skonsultować ze swoim lekarzem prowadzącym. Szczególnie w przypadku substancji zmniejszających krzepliwość krwi. Takie lekarstwa należy odstawić 5-7 dni przed planowanym zabiegiem.

Badania konieczne do wykonania przed EUS

Przed EUS konieczne jest również wykonanie szeregu badań.
Lista badań wykonywanych przed EUS może różnić się w zależności od indywidualnej sytuacji pacjenta. Najczęściej są to:

  • badanie krzepliwości krwi — konieczne i niezbędne przed każdym badaniem EUS;
  • USG jamy brzusznej;
  • badanie układu krwionośnego.

Pozostałe badania zleca lekarz prowadzący w zależności od stanu zdrowia pacjenta.

W jaki sposób postępować po zabiegu EUS?

Zabieg EUS niesie za sobą minimalne ryzyko wystąpienia powikłań. Są to między innymi perforacja ściany jelita lub krwawienie. Dlatego po przeprowadzonej ultrasonografii endoskopowej przez minimum kilka godzin pacjent jest pod opieką zespołu medycznego.

W zdecydowanej większości przypadków osoby po badaniu są wypisywane tego samego dnia. Zdarza się, że ich pobyt może być przedłużony o jeden dzień. Po wypisaniu ze szpitala należy przestrzegać zaleceń lekarskich. Nie można prowadzić samochodu, a najlepszym rozwiązaniem jest odebranie chorego z placówki przez bliską osobę.

Przez kolejne dni po zabiegu wskazana jest lekkostrawna dieta oraz obserwacja własnego organizmu. W przypadku pojawienia się niepokojących objawów konieczne jest szybkie zgłoszenie się do lekarza pierwszego kontaktu lub na SOR.